بررسی نسبت اندیشه اخلاقی هیر با واقع‌گرایی اخلاقی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

دانشجوی دکتری فلسفه اخلاق تطبیقی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)

چکیده

یکی از محوری‌ترین مباحث در حوزه فلسفه اخلاق، بحث واقع‌گرایی و غیرواقع‌گرایی است. واقع‌گرایی در اخلاق به این معناست که ارزش و لزوم اخلاقی واقعیت عینی دارند و جمله‌های اخلاقی واقع‌نما هستند. از سوی دیگر، ریچارد مروین هیر، یکی پرآوازه‌ترین فیلسوفان اخلاق است و نظریه وی، توصیه‌گرایی، یکی از معروف‌ترین نظریات در اخلاق هنجاری شمرده می‌شود. یکی از پرسش‌های اساسی که با تحقیق و تدقیق در مؤلفه‌های موجود در توصیه‌گرایی هیر به ذهن می‌آید آن است که: آیا توصیه‌گرایی مکتبی واقع‌گراست یا غیرواقع‌گرا؟ در این پژوهش کوشیده‏ایم به این پرسش مهم پاسخ دهیم.
با استفاده از روش توصیفی ـ تحلیلی و با مقایسه توصیه‌گرایی عام هیر با واقع‌گرایی اخلاقی، این نتیجه به دست آمد که به‏‌رغم دلالت ظاهری برخی از مؤلفه‌های دیدگاه توصیه‌گرایی بر واقع‌گرا بودن آن، این دیدگاه به دلیل تأکید بر توصیه به‏‌عنوان معیار ارزش افعال اختیاری انسان، غیرواقع‌گراست. در خصوص واقع‌گرا یا غیرواقع‌گرا بودن خود هیر نیز باید یادآور شد که اگر هیر بر دیدگاه توصیه‌گرایی پایبند مانده باشد،‌ غیرواقع‌گراست،‌ ولی اگر شواهد و مدارکِ دال بر سودگرا شدن هیر صحت داشته باشد، ازآنجاکه مراد از سود، ‌سود واقعی است نه ذهنی،‌ وی واقع‌گرا شده است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

An assessment of relationship between Hair’s moral thoughts and moral objectivism

نویسنده [English]

  • Hasan Muhiti Ardakani
PhD student of comparative moral philosophy of Imam Khomeini Education and Research Institute
چکیده [English]

The question of objectivism is one of the key questions in moral philosophy. Moral objectivism states that moral values and obligations are objective and moral statements reflect objective truths. A prominent moral philosopher, Richard Mervyn Hare, believes in prescriptivism, a popular theory in moral philosophy. The question that arises with regard  to Hare’s theory is: Is prescriptivism an objectivist school of thought? The present study attempts to answer this question. Using an analytic and descriptive methodology and comparing Hare’s general prescriptivism with moral objectivism, the study concludes that prescriptivism, despite the fact that some of the components of this theory reflect its objectivity, is not objectivist because of its emphasis on prescription as a criterion of voluntary acts. If Hare continues to adhere to his prescriptivism he will not be an objectivist, but if it is proved that he is a utilitarian [seeking an objective utility), then he is an objectivist.

کلیدواژه‌ها [English]

  • objectivism
  • relativism
  • Hare’s prescriptivism
  • generalizability